Θερμικό Στρες – Διατροφή Χοίρων

Το θερμικό στρες (Θ. Σ) αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα στην Κυπριακή χοιροτροφία ιδίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Στους χοίρους  (κάπροι, γουρούνες, αναπτυσσόμενοι / παχυνόμενοι) αρχίζουν να παρουσιάζονται  αρνητικές επιπτώσεις από την  θερμική καταπόνηση, σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 25˚  C.

Το θερμικό στρες επηρεάζει αρνητικά τις αποδόσεις των χοίρων όπως, στο ρυθμό ανάπτυξης, στη μετατρεψιμότητα της  τροφής και στους παραγωγικούς δείκτες (γαλακτοπαραγωγή κ.α.). Ενώ  έχει και άμεσο αντίκτυπο στην υγεία και ευζωία των ζώων.

Η κατανάλωση της τροφής από τα ζώα μπορεί να μειωθεί μέχρι και 20% της ημερήσιας πρόσληψης, για τον περιορισμό της παραγωγής εσωτερικής θερμότητας από την πέψη των ζωοτροφών. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα άμεσες οικονομικές επιπτώσεις στις χοιροτροφικές μονάδες.

Μέτρα διαχείρισης του Θ. Σ            

• Συστήματα εξαερισμού/ψύξης με υδροπάνελ

• Παροχή άφθονου και δροσερού νερού (επικάλυψη σωλήνων με θερμομονωτικά υλικά)

• Παροχή τροφής σε δροσερές ώρες της ημέρας

• Διατροφικές παρεμβάσεις:

• Εφαρμογή πιο συμπυκνωμένων φυραμάτων

• Αύξηση: ενέργειας, αμινοξέων, ιχνοστοιχείων, μετάλλων και βιταμινών

• Προσθήκη Βεταϊνης όπου επιτρέπει στα ζώα να διατηρούν την ισορροπία του νερού στους ιστούς και τα κύτταρα.

• Επιπλέων βιταμίνη Ε και C που δρουν ως αντιοξειδωτικά για την μείωση των ελεύθερων ριζών και δραστικών μορφών οξυγόνου που παράγονται σε συνθήκες Θ.Σ καθώς και κατά την αύξηση του αναπνευστικού ρυθμού

• Χρήση φυτικών ή αρωματικών συστατικών για την προσέλκυση των χοίρων για αύξηση της κατανάλωσης τροφής.

• Χρήση φυτογενών (Phytogenic) ουσιών που περιέχουν βιολογικές δραστικές ουσίες όπου παρουσιάζουν αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Οι φωτογενείς ουσίες βοηθούν επίσης και στην καλύτερη λειτουργεία του εντέρου με την αντιμικροβιακή τους δράση (π.χ. ρίγανη, θυμάρι, αιθέρια έλαια κ.ά.)

• Διατήρηση της ηλεκτρολυτικής ισορροπίας με την χρήση καλίου και ανθρακικού Νατρίου. Με το Θ.Σ αυξάνεται ο ρυθμός των αναπνοών, με αποτέλεσμα την μεγαλύτερη κατανάλωση διοξειδίου του άνθρακα από τη ροή του αίματος.  Συνεπώς μεταβάλλονται τα επίπεδα pH στο αίμα με αποτέλεσμα την πρόκληση μεταβολικής οξέωσης (αύξηση της οξύτητας στο αίμα) και μειωμένη πρόσληψη τροφής.